Integracja strukturalna SI

INTEGRACJA STRUKTURALNA SI                    

Integracja Strukturalna to metoda całościowej pracy z ciałem: nie skupia się na symptomie, ale na zbalansowaniu systemu. Odbywa się w serii 10 zabiegów, w trakcie których terapeuta poprzez rozluźnienie napięć powięziowych umożliwia „przeorganizowanie” się postawy klienta, zwiększając jego świadome bycie w ciele i poczucie komfortu w ruchu.

Integracja Strukturalna, a stres

Gdy odczuwamy stres, nasze ciało się napina. Indywidualne wzorce napięć z czasem mogą prowadzić do chronicznych stanów bólowych (np. barki, szczęka), oraz innych powiązanych ze stresem objawów jak ból głowy, szumy w uszach ale też psychicznych – jak lęk czy depresja.

Długość trwania całej serii zabiegów pozwala klientowi na stopniowe odkrywanie „warstw cebuli” – dotarcie do głęboko tkwiących wzorców czy traum, i budowanie kompetencji w rozpoznawaniu wczesnych oznak stresu w życiu codziennym.

Integracja Strukturalna a optymalna postawa (alignment)

Powięź to organ postawy.”  – dr. Ida Rolf

Nasze ciała są naszą historią, często nawet z pozoru niewielkie kontuzje, czy pozycje w których zbyt długo przebywamy czy trenujemy, wpływają na przeorganizowanie się całego systemu. Rotacje, skrócenia czy kompensacje – wszystko to często nieświadomie wpływa na sposób w jaki się poruszamy, jak stoimy, jak oddychamy.

Terapeuta poprzez pracę na napięciach powięziowych umożliwia przeorganizowanie się ciała: zmieniając jego strukturę wpływa na możliwość zmiany jego funkcji.

Integracja strukturalna dla:

–  poszukujących lepszego kontaktu z własnym ciałem

– odczuwających somatyczne symptomy stresu

– chcących świadomie pracować z postawą (autoprezentacja, ale też np. garbienie, praca w pozycji siedzącej)

– trenujących, szukających efektywnych rozwiązań, zmian w utrwalonych wzorcach ruchowych (po kontuzjach – rotacje,  zmiana rozkład ciężaru ciała, ustawienie miednicy)

Praktyki ruchowe – joga, pilates, taniec czy np. bieganie – pozwalają na pogłębione korzyści ze zmian zachodzących w ciele podczas terapii SI.

Z fizjoterapeutycznego punktu widzenia: Czym jest powięź?

Powieź jest zróżnicowaną formą tkanki łącznej, która tworzy największy kompleks tkankowy w ciele. To wszystkie włókna kolagenowe tkanki łącznej (nadające sprężystość i elastyczność ciału ), tworzące torebki stawowe czy torebek organów, rozcięgna  troczki, przegrody grup mięśniowych, ścięgna i więzadła. Jej zadaniem jest zewnętrzna osłona poszczególnych mięśni, grup mięśniowych i całej warstwy ciała pod skórą oraz utrzymywanie w jedności całego ciała, tworząc sieć otulającą i napinającą poszczególne jego elementy.

Nagromadzenia się tkanki łącznej oraz zrostów tkanki (brak ślizgu między warstwami powięzi) może być spowodowana przez:

–      Czynniki mechaniczne: ostre (skręcenia, złamania,urazy bezpośrenie), chroniczne (złe nawyki ruchowe – praca, sport itd..)

–     Czynniki fizyczne: psychologiczne (lęk,depresja), terminczne (ciepło,zimno, wilgoć)

–     Czynniki chemiczne: odżywianie (niedożywienie, nadwaga, zatrucia), endokrynologiczne (hormonalne, infekcje)

Przeciwwskazania do integracji strukturalnej

Integracja Strukturalna jest przeciwwskazana dla osób z infekcją, gorączką, ostrym stanem zapalnym i po niedawnych przeżyciach traumatycznych. Przeciwwskazaniem są pewne formy reumatycznych stanów zapalnych i zapalenie szpiku.